#671 Verhalen vertellen

Het is even pauze. Vanavond is het woensdagavond. En die avonden zijn een jaar lang gereserveerd voor ‘Grote Denkers’. Veertig colleges over de grootste denkers van de afgelopen 3.000 jaar. Vanavond dus zo’n college. Gewoon thuis vanaf de keukentafel via Zoom. Een corona-erfenis, maar in dit geval geen vervelende. Anders had ik veertig keer op en neer naar The School of Life in Amsterdam gemoeten, en, jawel, dat had ik dus de komende tien jaar waarschijnlijk niet gedaan.

We duiken vanavond voor de tweede keer in de Afrikaanse filosofie met als onderwerpen Ubuntu en Sage. Beiden zitten vooral in de hoek van de intuïtie en veel minder in de rationele hoek dan onze Westerse samenleving. Iets waar ik zelf wel een gevoel bij heb, daar ik het idee heb dat ik inmiddels ontzettend goed op mijn intuïtie kan en vaker moet vertrouwen. Tijdens het college gaat het over het belang van verhalen. Verhalen opgeschreven en overgegeven, maar vooral ook verhalen die los komen van het papier. Of zelfs verhalen die verteld worden zonder dat er ook maar een papier aan te pas komt. In de Afrikaanse filosofie is het niet vreemd dat verhalen door gegeven worden zonder dat ze ooit opgeschreven zijn.

Verhalen zijn krachtig en belangrijk, ze vormen ons dagelijks en bepalen ons wereld beeld. We vertellen ze onze kinderen voor het slapen gaan, vanuit voorlopig door ons gekozen boekjes. We laten ons bewust en onbewust vele malen per dag beïnvloeden door allerhande verhalen die we tot ons nemen, nieuws, kranten, socials. Verhalen over wat dan ook. Verhalen over ons, hier op deze planeet en hoe we daar allemaal verschillend tegenaan kijken. Wij Westerlingen als stralend middelpunt van alles. Ik denk dus ik besta. Misschien wel de kern van het klimaatprobleem, doorgeslagen egocentrisme, antropocentrisme. In de Afrikaanse filosofie is alles eigenlijk omgedraaid. ‘Ik ben omdat wij zijn’, is daar het veelzeggende devies. We zijn allemaal en dus ben ik, zou je ook kunnen zeggen. Denk ik.

Het lijkt me geen kwaad kunnen iets van deze denkwijze mee te geven aan onze kinderen. Iets meer van dit soort bewustwording. Dat je iemand kunt zijn, omdat anderen ook zijn. Je bent niet meer, niet minder, je bent gewoon. Een goed verhaal voor het slapen gaan zo. Misschien moet ik hier eens iets verder in duiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s