#676 Pizza en een jointje

De titel doet vermoeden dat ik hier vanavond lekker op de bank heb zitten blowen en daarna een vreetkick kreeg. Die vreetkick was er wel en het bijbehorende proppen ook, maar dat had een iets andere reden dan goed werkende wiet. De sous-chef is naar een uitje van haar werk. Ik probeer dus in alle rust twee mini’s op bed te krijgen. En belangrijker, te houden.

Dat eerste lukt nog aardig. De ietwat zieke miniman lijkt meteen prima in slaap te vallen. Zijn zusje daarentegen maakt er een iets langer ritueel van. Slokje drinken. Op het potje plassen. Op de wc plassen. Niet willen tanden poetsen. Nog steeds niet willen tanden poetsen. Nog een extra poging te moeten willen plassen. ‘Er komt niks papa’…nee, goh, je bent net twee keer geweest. Even de lamp aan doen. Verhaaltje lezen. Liedje zingen. Bijna de deur dicht doen. Toch niet. ‘Papa ik heb een snotje!’

Ja, nee dat snap ik, met snot aan je vingers kun je niet slapen. Nog een snotje en nog een. Ik word gepiepeld. En ik weet het. ‘Laatste snotje nu!’ hoor ik mezelf zeggen. Wat is dat nou voor zin? En ook zo lekker pedagogisch verantwoord enzo. Ga ik dat later ook zo doen ‘Laatste jointje nu!’, met mijn wijsvinger omhoog, klaar om uitgelachen te worden. Nee dat moet anders. De miniman is inmiddels wakker geworden van die poppenkast en zet het op een hartverscheurend krijsen. Even troosten. Nog even krijsen. Toch weer slapen. Ding dong. Pizza. Snel, prop naar binnen, want je weet nooit wanneer er weer eentje roept.

Over die joints dan. Er schijnen hier in de speeltuinen in de wijk, die ik nogal vaak afstruin met het mini-gespuis hier in huis, nogal vaak wat afvalresten van wietjes te liggen. Niet handig natuurlijk. Ik denk dan, ruim die zooi op dan is er niks aan de hand, terugdenkend aan alle bankjes in speeltuinen en parken die ik zelf op die manier heb gezien toen ik een jaar of 16 was. Ik had nooit kwaad in de zin. Ik weet dat andere mensen dat misschien wat minder zien, of snappen. En natuurlijk is het voor de hand liggend te denken ‘geen wiet in de speeltuin’, maar ik denk vooral ‘ruim gewoon je bende op’, dan kan iedereen in zijn eigen tijd en op hun eigen manier die speeltuin gebruiken, zonder er een zooi van te maken. Laat iedereen in zijn waarde. Dat zal ik die mini’s eventueel ook mee proberen te geven als ze straks op hun 15de in andere speeltuinen komen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s