#696 Ik ben niet moe

De oudste minimens lijkt nu toch echt over haar middagslaapjes heen. Alhoewel, bij opa en oma slaapt het klaarblijkelijk toch net iets fijner dan thuis, want daar gaat ze na de lunch nog steevast tegelijk met haar broertje en neef naar boven voor een klein dutje. Thuis gaat ze de laatste paar dagen alleen nog maar voor de vorm even een minuut of vijf met haar knuffeldoekje het bed in. ‘Even rusten’ zegt ze dan, om me na die tijd snel weer naar boven te dirigeren zodat ik haar kan helpen met aankleden.

Haar broer hecht echter nog zeer aan zijn siësta en dus breekt voor mij nu ook een nieuwe fase aan. Even aftasten hoeveel entertainment er van mijn zijde nodig is wanneer we dus niet op pad kunnen omdat er boven nog eentje ligt te snurken. De sous-chef is net vertrokken naar Rotterdam voor een dagje North Sea Jazz, dus de bijna-kleuter en ik zijn ongeveer de komende anderhalf uur aan elkaar overgeleverd. Voorlopig vermaakt ze zich opperbest met de inhoud van een goodiebag van een feestje van gisteren, worden er wat boekjes naar de bank gesleept en wordt het restantje lunch wat ik voor haar bewaard had nog even naar binnen gewerkt.

Het is stil en tot op heden fluistert ze alles, waarschijnlijk in de veronderstelling dat ik de stilte wel waardeer. Niet geheel onwaar. Ik kijk af en toe stiekem naar haar en zie wat flauwe oogjes. Als ze doorheeft dat ik naar haar kijk komt er prompt een ‘Ik ben niet moe hoor papa!’ uit en veert ze weer op. De pop is als volgende aan de beurt en wordt zorgvuldig voorzien van een nieuwe luier. Tussendoor vertrekt ze ook zelf nog even naar de WC. Ik mag alleen nog even op komen draven om de moeilijk knoop aan haar broek weer vast te doen, nadat ik haar ook heb geholpen met het afscheuren van wat WC-papier. Ze zegt tegen iedereen die het maar horen wil ‘Ik ben al bijna vier jaar, in oktober word ik vier en mag ik naar de basisschool, ik ben al een grote meid!’

Dat is ze zeker. Al word ik me er iedere keer bewuster van dat oktober voor zo’n mensje wat hier nog geen vier jaar rondbanjert nog heel lang duurt. Gelukkig heeft ze dat besef op voorhand zelf nog niet en is ‘oktober’ alleen nog maar een woord voor haar. Voor mij is oktober echter helemaal niet zo ver weg meer en denk ik dus af en toe ‘In oktober mag ze al naar school’. Iedere dag, daar heeft de kleine dame zich al meermaals van verzekerd. ‘En naar de BSO!’ komt er dan automatisch achteraan. Voor haar kan het niet snel genoeg oktober zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s